Ambtelijke corruptie – Hoe begint het?

Toevallig dacht ik hier vanavond zelf ook over na, toen ik dit bericht van Teun Gautier tegen kwam op twitter:

ambtelijke corruptie

 

 

 

 

Maar ik weet het antwoord wel, of in ieder geval een begin ervan. Het is een glijdende schaal..

Ik heb iets van 20 jaar voor de overheid gewerkt. Bij gemeenten om precies te zijn. Groeide daar op via paspoorten en  rijbewijzen naar bouw- en hinderwetvergunningen, gemeenteraadsnotilist tot uiteindelijk stafmedewerker/projectmanager bij de sociale dienst.

Van jongste bediende dus, naar uiteindelijk nog maar 1 baas boven je en soms zelfs geen.

Minder bazen, betekent ook minder controle en meer ruimte en vrijheid.

Eerst moest ik eraan wennen, de etentjes met mijn baas en allerhande besturen in dure restaurants. Congressen her en der in het land voor 1000 gulden (later euro’s) per dag.  Dat zei ik dan ook : “Dit is toch belachelijk,  het gaat hier om gemeenschapsgeld”. Mijn baas vond dat dan wel grappig en zei dat ik het calvinistische wat los moest laten.

Dat calvinistische had ik meegekregen via de opvoeding, die was nogal streng socialistisch in de leer.

Na verloop van tijd begon ik het steeds normaler te vinden. Blijkbaar hoort dit erbij, dacht ik.

Uiteindelijk draaide het erop uit dat ik steeds vaker ook zelf congressen ging boeken. Ik dacht leuk, ben ik er een dagje uit en wie weet steek ik nog wat op (wat meestal niet het geval was). Niemand deed daar ooit moeilijk over.

Het hoogte- of dieptepunt was een 3-daags congres in Hull Engeland. waarover nog veel meer te vertellen is maar dat komt misschien nog wel eens.

Wat ik wil zeggen is dat je normen en waarden geleidelijk vervagen en je iedere kans om de saaiheid van elke dag op kantoor aangrijpt om te ontvluchten. Althans, zo was het voor mij en uiteindelijk heb ik daardoor ontslag genomen (oh nee, gekregen want nemen kan niet bij de overheid).

Het geweten vervaagt en verdwijnt steeds meer.

 

5 oktober 2017     Dagelijks en Persoonlijk, Politiek     reageer

De grote scam van het downloadverbod

Onder druk van de entertainmentindustrie is er in Europa en uiteindelijk ook in Nederland een downloadverbod tot stand gekomen. Dat houdt in dat het downloaden van door auteursrecht beschermd materiaal verboden is.

Het auteursrecht wordt automatisch toegekend aan alles en nog wat; je hoeft het niet aan te vragen, dus in de praktijk wordt alles wat jij en ik maken en publiceren beschermd door het auteursrecht.

Zo staat het in de wet en dit principe was voor het Internet redelijk uitvoerbaar. Vrijwel niemand had er echt last van en er ontstonden rechtenorganisaties, zoals  Buma en Brein, die zich bezig gingen houden met het innen van auteursrechten. Dat veranderde met de komst van het Internet. Internet is als het ware een grote kopieermachine.

Het voordeel daarvan is dat alle kennis, cultuur en informatie zich razendsnel en vrijwel gratis laat verspreiden; het nadeel is dat makers ervan niet meer automatisch gecompenseerd werden.

Nu was het verdienmodel van de makers altijd al heel beperkt. Zo verdienden schrijvers van een boek of makers van een CD ongeveer 1 euro per verkocht product De rest ging naar de uitgevers.

Natuurlijk raakten vooral de grootverdieners totaal overstuur van het vrije internet en zij eisten een onderzoek bij de EU naar de door hun misgelopen verdiensten. De Europese Commissie pakte dit op en liet een onderzoek uitvoeren.

De conclusie van dit onderzoek was dat downloaden amper effect had op de verdiensten van de entertainmentindustrie en toch kwam er een downloadverbod. De Europese Commissie besloot namelijk dat dit onderzoek geheim moest worden gehouden en het kwam pas boven water, na een verzoek op grond van de Europese Wet Openbaarheid van Bestuur door Julia Reda, lid van het Europarlement voor de Duitse Piratenpartij.

Inmiddels is het downloadverbod een feit en is onze grote gratis kopieermachine daardoor grotendeels kapot gemaakt. . Het vrij en anoniem kunnen delen van kennis en informatie is onderschikt gemaakt aan de belangen van de entertainmentindustrie, ook al is er geen bewijs van schade  Ooit zullen onze nazaten hier hoofdschuddend op terug kijken

 

Zelfcensuur

Vanavond zag ik deze tweet opduiken in mijn timeline:

Ik wou het eigenlijk spontaan retweeten, maar bedacht me. Zou het agressief overkomen of als denigrerend voor de politie? Die vragen gingen door mij heen.

Tegelijkertijd schaam ik mij; want waarom durf ik niet gewoon te zeggen dat het Nederlandse wietbeleid achterlijk is. dat het schandalig is dat de Nederlandse politie voor het grootste deel van haar tijd achter plantjes aandraaft, in plaats van achter echte criminaliteit, dat daar niemand mee gediend is, behalve de maffia achter de drugshandel en dat voor dat doel het meeste belastinggeld voor de politie in Nederland wordt uitgegeven.

Wat een #gotspe en ja, ik durf het wel.

 

Meer info:
Politie vernietigt wietplanten van chronisch zieke

5 september 2017     Drugs, Politiek, Vrij en Open     reageer

Praten met jezelf – 1

Doen jullie dat wel eens? Praten met jezelf?

Vanavond hadden mijn lief en ik het daarover  – gesprekken met jezelf of misschien  je hogere zelf – je zou het God kunnen noemen,  Mohammed of Henk of Ingrid. Hij vond dat maar zweverig en dat had ik tot een jaar of 10 terug ook gezegd, maar nu praat ik dus best vaak met mijzelf.

Vinden jullie praten met jezelf ook zweverig, ben ik gek, schizofreen of doe jij dat ook?

 

5 augustus 2017     Dagelijks en Persoonlijk     reageer

Stomme Staat:

Staatsloterij

Staatsloterij

Lieve, lieve Harmke

Mijn piratendochter is dood – verdronken in een gracht in Amsterdam.

Ik kende Harmke via de Piratenpartij; we zaten beide in de werkgroep communicatie. Samen gingen we op campagne door het land met de Piratenboot onder leiding van kapitein Wiel. Onderweg kwamen de meest vreemdsoortige vogels aan boord. Zo haalde ik 1 piraat van het station, die aanmonsterde met 3 beeldschermen, een stel computers en een vouwfiets.

Onderweg naar Zwolle hoorden we dat Ronnie, de fractieleider van Piratenpartij Zwolle overleden was. De campagne ging daar dus niet door, maar wel kwamen de Zwolse piraten naar de boot om herinneringen te delen.

Harmke en ik hielden altijd contact. Ze kwam langs toen ik een tijdje in het huis van mijn (overleden) ouders woonde. Op een gegeven moment moest ik tijdelijk het vakantiehuis waar ik woonde uit en toen zei ze: “Cath, kom mee, we gaan kamperen met een stel hippies in Drenthe en dat is leuk”. Ik zei: “Ok, ik kom eraan en dat deden we. Het was een goede tijd samen op #SummerFlow met lieve mensen.

Ze was bijzonder, een activist, bewogen, bevlogen. mooi, grappig, boos en vooral heel lief. En ze hoorde stemmen.

De laatste x dat ik haar zag was toen ik haar vorig jaar op zocht in een instelling in Amsterdam. We gingen wandelen en ze probeerde mij toen zover te krijgen om contact met een dealer te leggen. Ik weigerde.. en ze was niet blij, maar begreep het wel. Ik ook wel.

De  laatste keer dat ik haar sprak, zei ze dat ze een huisje had gevonden en dat haar ouders hielpen met inrichten en toch is het niet gelukt. Mijn piratenmeisje kon dit leven niet aan en eigenlijk snap ik dat heel goed.

Lieve Harmke, nu ben je er niet meer en ik mis je nu al #heldin.

harmke lubbers

Harmke op Summerflow in 2015

 

In Memoriam voor Harmke op de site van de Piratenpartij

Oh en Harmke was altijd blij dat ze Laibach had leren kennen via mij:

29 juli 2017     Persoonlijk, Piratenpartij     2 reakties

Eternity

Vandaag stond ik bij een viskraam hier op de hoek om kibbeling te bestellen. Komt er een vrouw aan in een scootmobiel en die zei “Hmm, ik ruik Eternity”. Ah, dat ben ik zei ik. “Heerlijk zei ze, zulke lekkere parfum.”.

Eternity van Calvin Klein is al lang mijn favoriet of het is eigenlijk het enige geurtje wat ik gebruik; ik kreeg het ooit van een lover uit Engeland. Hij bracht het iedere x voor me mee als hij naar Nederland kwam en zelfs toen het uit was, had ik er nog jarenlang plezier van.

Wat ruik jij lekker, zeiden mensen vaak. Wat is dat?

Eternity dus..  Je ruikt het zelfs bij de viskraam!

Eternity Calvin Klein

DeOnlineDrogist.nl

15 juli 2017     Dagelijks en Persoonlijk     reageer

Filmrecensie – Victoria

Filmrecensie? Beetje overdreven. Het is eigenlijk gewoon hoe ik een film heb gezien.  Benieuwd naar wat jullie van de film vinden.

Enfin: Victoria:

Er was eens een meisje, ze kwam uit Madrid; en ze wou concertpianiste worden, ze oefende jarenlang 7 uur per dag en ging met haar droom naar het conservatorium. Ze was goed, maar niet goed genoeg – zoals de docenten altijd al zeiden: “90 procent van jullie verdoet hier zijn tijd.”

Ze komt ze in Berlijn terecht en belandt daar in een avontuur waarin ze merkt wat liefde en vriendschap is. Maar het komt zo snel als het gaat.

Victoria op IMDB

Aanrader?

Ja, ik verspil geen woorden aan flutfilms.

19 juni 2017     Filmrecensies     reageer

Rijbewijs verlengen anno 2017

Toen ik net begon met werken in 1982 was dat bij de afdeling burgerzaken van de gemeente Opsterland. Een grote gemeente qua oppervlakte, maar klein qua inwoners. Het verlengen van een paspoort of rijbewijs was toen nog een peuleschil. Meestal kon het dezelfde dag nog geregeld worden.

Nu woon ik in Rotterdam en moest mijn rijbewijs verlengen. In eerste instantie ging ik naar de stadswinkel met mijn pasfoto en paspoort, maar er stond een bord bij de deur” “De wachttijd bij geen afspraak is meer dan 2 uur.”. Ok, dan maar online een afspraak maken. Dat kon pas over drie weken.

Enfin, aangekomen moest ik een nummertje trekken bij een automaat. Die vroeg: “Hebt u een afspraak?”. Ik toetste ja in en toen moest ik mijn qr-code scannen van mijn afspraakbevestiging die ik niet bij me had of mijn burgerservicenummer intoetsen, die ik niet uit mijn hoofd ken.  Maar goed, dat nummer staat in mijn paspoort en die had ik wel mee, want dat moest, maar dat kon ik dan weer niet lezen omdat ik mijn leesbril niet bij me had. Uiteindelijk kwam er een mannetje toegesneld in uniform die aanbood om dat voor mij te doen.

Dat lukte en ik mocht in de wachtkamer plaatsnemen, waar bijna geen plek meer was. Gelukkig verscheen mijn nr. al snel op het display en mocht ik door naar de balie. De baliemedewerkster vroeg of ik wou pinnen en ik zei nee. Dat werd niet op prijs gesteld en ze drong nogmaals aan en zei dat ze bijna geen wisselgeld hadden. Ik gaf haar 40 euro en zei: Laat de rest dan maar zitten, maar nee dat wou ze ook niet en uiteindelijk kreeg ik mijn € 1,10 terug.

Toen werkte het bonnetjes-apparaat niet, waardoor er blijkbaar geen bewijs was van mijn betaling. De baliemedewerkster ging toen over naar het met de pen bewerken van alle paperassen, zodat toch duidelijk was dat ik betaald heb. Over zes werkdagen kan ik mijn rijbewijs afhalen. Ik ben benieuwd!

18 mei 2017     Dagelijks en Persoonlijk     1 reaktie

Petitie voor een vrij en open onderwijs in onze digitale wereld

Schermafdruk van 2017-04-17 22-56-48

Home

17 april 2017     Creative Commons, Internet Algemeen, Vrij en Open     1 reaktie

« Previous Entries

Volgende pagina »

© Kletskous
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
(Op foto''s en andere non-tekstbestanden zit copyright van de respectievelijke eigenaars)