Foar Jelco

Jelco is mijn zoon  Hij werd geboren toen ik net 20 was en hij 8 maanden.

De eerste 4 maanden dat ik zwanger van hem was, wist ik dat niet. Ik wist pas 4 maanden van hem, voordat hij kwam.

Ik was na 2 maanden wel bij de dokter geweest omdat ik niet meer ongesteld werd, maar die zei: “Je hebt een scheve baarmoeder, ik zal je een andere pil voorschrijven”. Ik vroeg toen nog of die pil hielp tegen een scheve baarmoeder, maar daar kwam geen antwoord op.

Nog 2 maanden later, zei hij dat ik zwanger was; hij dacht dat het ongeveer 2 maanden heen was. De echo bij het ziekenhuis wees uit dat het al 4 maanden was. Abortus was geen optie meer, behalve in de Bloemenhove kliniek.

Dat wilde ik niet, ik wou eigenlijk nooit kinderen omdat ik de wereld een rotzooi vind, maar toen was hij er al en ik had hem gezien.

Mijn ouders waren er eerst ook niet blij mee, ze wilden dat ik carrière ging maken. Jelco’s vader, die 8  jaar ouder was dan ik, was er wel blij mee en dus gingen we maar samen wonen.

Op een zaterdagochtend kwamen de weeën. We belden de vroedvrouw, ze kwam en zei toen dat het nog wel dagen kon duren. Ik hoopte dat dat waar was, want ik wou die vroedvrouw niet. Vond haar een heks en ze stond zich erop voor dat ze in Afrika had gewerkt, waar vrouwen baby’s gewoon uitpoepten in de bushbush en ze was ook boos omdat ik rookte.

Maar het lukte niet; de weeën werden steeds sterker en zaterdagavond laat ging het echt niet meer. Het probleem was dat wij geen telefoon thuis hadden, dus moest de vader naar een telefooncel ergens in de buurt. Ik zei zo rond een uur of 2.00 dat hij moest gaan en  hij kwam terug met de boodschap dat de vroedvrouw voorlopig niet zou komen omdat ze een andere bevalling had, die volgens haar eerder zou komen.

Zo lag ik daar dus nog uren langer met persweeën en ik durfde de vader ook niet nog een keer te laten bellen. Ik was bang en de pijn was zo heftig. Toen ze uiteindelijk kwam rond 7.40  raakte ze meteen in paniek. Ze schreeuwde tegen de vader dat hij geen emmer met water klaar had en weet ik wat allemaal. Om 8 uur werd Jelco geboren.

Hij moest direct naar het ziekenhuis en ik mocht niet mee van de vroedheks. De dag erna kwam ze weer en toen mocht ik nog niet naar hem toe. Ik zei: “ik ga toch”. Alleen in een rolstoel, beet ze mij toen toe.

Ik zei ja en deed nee en zag hem eindelijk toen pas goed. Dat jonkje, Jelco, zo mooi en ik hield van hem vanaf 4 april 1982 en zo blijft dat.

En die andere baby? Die kwam uiteindelijk pas uren later.

 

 

14 juli 2015     Geen categorie     1 reaktie

Ik vertrouw de overheid niet – deel 4

Ik las dit bericht in Trouw: Chaos dreigt bij uitbetalen WW

en ik viel zowat van mijn stoel. Wat blijkt. Er komt een wetswijziging en het UWV heeft dit getest. Het resultaat: 99% van de mensen snapte het nieuwe formulier niet en vulde het verkeerd in.  Gevolg: korting of latere betaling uitkering.

En wat doen ze dan, denken jullie? Terug naar de tekentafel?

Nee hoor, ze gaan het gewoon doodleuk invoeren.

Echt, dan spoor je toch niet als overheid zijnde?

26 juni 2015     Piratenpartij, Politiek     reageer

Ik vertrouw de overheid niet – deel 3

De moordenaar van Els Borst was voor de moord op haar en op zijn zus al veroordeeld tot 3 jaar cel. Hij kwam er niet voor in de gevangenis. Sterker nog. hij meldde zich een paar x om alsjeblieft zijn straf te mogen uitzitten,  maar het antwoord was steeds: nee.

Hij gaf ook aan niet voor zichzelf in te staan, maar desalniettemin bleef hij vrij rondlopen.

Waarom?

De gevangenissen zaten niet vol want die stellen we nu vanwege leegstand beschikbaar aan Noorwegen. Dat brengt geld in het laatje. Hier het slappe hap excuus van het OM

Dus waarom zat hij niet in de gevangenis en waarom moeten nu zelfs niet-veroordeelden #dna afstaan?

25 juni 2015     Geen categorie     1 reaktie

Wat doe jij nu?

Mensen vragen mij vaak: “Wat doe jij nu”?

Lastig uit te leggen, maar ik doe o.a. Twitter voor de Nederlandse #Piratenpartij. Zie:

Tweets Piratenpartij

     Geen categorie     2 reakties

Ik vertrouw de overheid niet – deel 2

Gisteren had ik hier een blogje over dat ik de overheid niet vertrouw.

Nu is de overheid natuurlijk niet 1 organisatie. Het bestaat uit heel veel onderdelen en die worden als het goed is aangestuurd en gecontroleerd door de politiek. We noemen dat “democratie”.

Maar toch kan het steeds gekker. Zo las ik vandaag dit bericht:

Benodigdheden hennepteelt door overheid zelf aangeboden op veiling

Dus de overheid, in dit geval de politie neemt zaken in beslag die verboden zijn en biedt ze vervolgens via de Dienst Domeinen weer te koop aan op een veiling, waarna vervolgens de politie weer achter de kopers aan gaat?

Sorry hoor, maar hoeveel hypocrieter en gestoorder kan het Nederlandse softdrugsbeleid nog worden?

Sprakeloos!

24 juni 2015     Drugs, Piratenpartij, Politiek, Vrij en Open     reageer

Dilbert

terrorisme privacy

22 juni 2015     Piratenpartij, Politiek     reageer

Ik vertrouw de overheid niet

Nee, ik vertrouw ze niet. Vroeger wel, maar niet meer.

Het vervelende aan een overheid die je niet kunt vertrouwen is dat je aan ze bent overgeleverd. Je bent eigenlijk eigendom / slaaf.

Zonder overheid kom je je eigen land niet eens uit.

Waarom vertrouw ik ze niet:

Het gemakkelijkste maar ook lastig voorbeeld is het drugsbeleid.

Lastig omdat:

De vooroordelen groot zijn en de kennis vaak belabberd.

Kortom, het is de overheid aardig gelukt om de boodschap: “drugs zijn gevaarlijk en slecht” te verspreiden.

Gemakkelijk omdat de feiten bewezen zijn.

  • Alcohol is een van de meest ongezonde en verslavende drugs en toch is het legaal.
  • Psychedelische drugs, zoals paddo’s XTC en LSD zijn niet verslavend en ook veel minder gevaarlijk dan wordt voorgesteld, maar toch verboden.
  • Veel mensen hebben baat bij gebruik psychedelische drugs.
  • Experimenten met psychedelische drugs leverden vroeger goede resultaten op als het ging om psychische problemen, pijn, en verslaving. Helaas zijn experimenten al meer dan 40 jaar verboden.
  • Veel drugs kunnen niet gepatenteerd worden omdat ze binnen het publieke domein vallen: Dit leidt ertoe dat de farmaceutische industrie er weinig aan kan verdienen en geen belang heeft bij onderzoek ernaar, laat staan verspreiding.
  • Veel reguliere medicijnen zijn sterk verslavend maar ze zijn gepatenteerd en worden bij de vleet verspreid. Voorbeeld: Ritalin wat chemisch vrijwel gelijk is aan speed en dat is geen drug die ik zou aanraken.

De overheid vindt dit prima. Het maakt ze niet uit of je aan de drugs zit, zolang het maar gaat om drugs met een stempel van de overheid of een of andere multinational.

Daarom vertrouw ik ze niet.

Zo gaat het dus bij drugs. Terwijl ik zeker weet dat het onzin is, verspreiden ze foute informatie. Hoe gaat het bij andere onderwerpen? Kunnen we de overheid nog vertrouwen? Laat het weten in de reacties.

Docu’s:

Neurons to Nirvana

The Spirit Molecule

Zie ook: Ik vertrouw de overheid niet – deel 2

     Piratenpartij, Politiek     reageer

Shandy

Vandaag in de supermarkt bood mij ene dame aan om Shandy te proeven. Dat bracht oude herinneringen terug. Ik ging ooit met mijn vader achter op de brommer naar een radio-uitzending van In de Rooie Haan van de Vara Dat was toen bij het paviljoen aan het Sneekermeer.

Toen mijn vader vroeg wat ik wou drinken zei ik Shandy! Wat is dat vroeg hij toen het kwam, het lijkt wel bier! Ik zei, welnee, dat is een soort van nieuwe frisdrank. Oh ok, dan wil ik wel proeven zei die,.

Hmm naar mijn vader was al heel zijn leven geheelonthouder en had nog nooit alcohol gedronken. Ik wist niet wat te zeggen, dus liet hem maar proeven,

Lekker spul, zei die.. En toen we thuis kwamen bestelde hij meteen een heel krat (we deden dat altijd met fris omdat we vroeger een cafetaria hadden).

Maar toen dat kwam en hij thuis een flesje nam en het etiket las, zei hij “Godverdomme, er zit alcohol in!”. Ik zei, rustig maar heit dat is maar 0,1 %. – daar word je echt niet dronken van. En toen was het goed en mocht Shandy blijven..

8 mei 2015     Persoonlijk     reageer

Running out of time

Op een of ander moment kom je erachter dat er geen tijd meer is om verdrietig te zijn of boos of depressief of whatever. Bij mij was dat rond mijn 53-ste.

Beetje laat misschien, maar

Geen tijd ook meer voor dingen die ik niet kan veranderen.

Wat blijft er dan nog over?

Tijd voor andere dingen.

 

16 maart 2015     Dagelijks en Persoonlijk     reageer

Zelfmoord en wat dan?

Een vriend van mij pleegde zelfmoord in 2009. We waren elkaar al wat jaren uit het oog verloren, maar hij was en bleef toch een vriend. Dat heb je soms.

En dan komt ineens die boodschap. “Hij is dood, die jongen is dood.. hij heeft zichzelf opgehangen.”  En dan het wanhopige gevoel. Waarom, waarom is hij dood? En daarna meteen: Wat had ik kunnen doen of wat had ik moeten doen?

En al die vragen helpen niet, want er is niks meer terug te draaien.

Hij is dood, die jongen is dood.

Zijn moeder schreef ooit eens dit mooie gedicht hier op mijn blog:

Stap
Stap naar vrede
Wilco, bedankt dat ik jouw moeder ben
Ik laat je los in alle liefde.

 

8 februari 2015     Persoonlijk     1 reaktie

« Previous Entries

Volgende pagina »

© Kletskous
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
(Op foto''s en andere non-tekstbestanden zit copyright van de respectievelijke eigenaars)