Dag Sinterklaasje…

Aan Sinterklaas heb ik vooral goede herinneringen, behalve dan van toen ik klein was. Ik herinner mij nog goed dat ik als klein meisje nachtenlang bovenaan de trap zat. Daar zat ik dan te wachten op Sinterklaas of desnoods Zwarte Piet , die naar mijn overtuiging door de buitendeur naar binnen zou moeten komen. Het schoorsteen verhaal ging er bij mij toen al niet in.

Mijn ouders waren dan al lang naar bed, maar er gebeurde nooit iets. Uiteindelijk ging ik dan koud en stijf als een plank,  terug naar bed en elke keer zat er ’s ochtends weer iets in de schoen en waren de wortel en het stro voor het paard weg..

Op school werden de geruchten dat het hele Sinterklaas verhaal een farce zou zijn, steeds hardnekkiger en toen zelfs mijn jongere broertjes eraan begonnen te twijfelen , besloot ik mijn ouders toch maar eens het vuur aan de schenen te leggen. Zij bekenden al snel..  Het hele verhaal bleek verzonnen! Niks paard, niks pieten, niks Sinterklaas en niks mee in een zak naar Spanje als je stout was geweest..

Ik kon het eerst amper bevatten; het idee, dat je vader en moeder, opa’s en oma’s en andere volwassen mensen zo ver gingen dat ze dat allemaal in scene gingen zetten om je voor de gek te houden!  Het wou er bij mij eigenlijk niet in, maar uiteindelijk moest ik ook wel in zien dat het allemaal niet klopte en dat Sinterklaas gewoon de plaatselijke kapper was..

Vanaf dat moment nam ik volwassenen een stuk minder serieus, maar het Sinterklaas feest bleef leuk. Eigenlijk leuker dan eerst, omdat je nu zelf ook cadeautjes kon geven en gedichtjes kon maken. Nog jaren daarna zijn we Sinterklaas blijven vieren, ook met mijn eigen zoon die nu alweer 26 is.

Maar dit jaar ben ik voor het eerst blij dat Sinterklaas achter de rug is. Wij zijn namelijk net verhuisd en zoals altijd,  woon ik ook nu weer vlak bij een kerk, dus op zondag uitslapen er niet bij.  Maar deze keer is het erger, want deze kerk heeft niet alleen een klok, maar ook nog een carillion en dat is een heel ander verhaal. Dat klokgelui daar wen je op een gegeven moment aan, maar zo’n carillion went nooit en dat dat ding speelt nu al minstens een maand,  twee keer per uur Sinterklaas liedjes: “Zie de maan schijnt door de bomen” en  iets met trippel, trappel, trippel trap. ” Een maand lang en dat op ieder uur en op het halve uur!

6 december 2008     Dagelijks en Persoonlijk     Trackback-URL     reageer

5 reakties

  1. 1 Ronald:

    Afschuwelijk!! Wat een pech in je nieuwe woning!
    Zou voor mij reden zijn om te verhuizen.
    Of zou dat carillon te saboteren zijn?

  2. 2 Catharina:

    Dank je wel voor je medeleven. Ik heb geen ervaring met het saboteren van carillions, maar wie weet onderneem ik volgend jaar een poging 🙂

  3. 3 reekje:

    Heel irritant

    groetjes v reekje

  4. 4 reekje:

    nog vergeten, ik heb twee tips voor je
    S nachts oordopjes in
    en over dag lekker muziek of radio opzetten

    groetjes v reekje

  5. 5 Vertaling Engels:

    @ reekje

    De ultieme oordopjestip:

    eerst van die schuimdopjes in, daarna wasbolletjes van Ohropax erbovenop. Je hoort dan zo goed als niks meer!

  6. RSS RSS feed voor reakties op dit bericht.

Plaats een reaktie

Reaktie

Jij

 


Lees meer:

«
»


© Kletskous
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
(Op foto''s en andere non-tekstbestanden zit copyright van de respectievelijke eigenaars)