De leugen van de Joods-Christelijke traditie in Europa
Op de website van Trouw las ik vandaag een toch wel eng verhaal van Jeroen van Velzen en Caroline Tax, voorzitter en dagelijks bestuurslid communicatie van het CDJA (de jongerenorganisatie van het CDA) over het belang van een duidelijke Europese Identiteit. Die Europese Identiteit moeten wij volgens deze CDJA-ers ontlenen aan onze Joods-Christelijke wortels.
Pardon? Joods-Christelijk?? Waarom hoor ik dat de laatste tijd zo vaak? Een groot deel van onze geschiedenis zijn de Joden in Europa door de Christenen onderdrukt en vervolgd. Max Pam, zelf Joods zegt hierover op zijn website o.a. het volgende:
“De samentrekking joods-christelijk is recent. Negentien lange eeuwen zijn de Joden in Europa voornamelijk als een wezensvreemd element beschouwd. In De arische mythe schetst de historicus Léon Poliakov een christendom dat systematisch heeft aangezet tot antisemitisme. Ook Loe de Jong laat er geen twijfel over bestaan dat de jodenvervolgingen in nazi-Duitsland slechts mogelijk zijn geweest, omdat het christendom een voedingsbodem heeft gelegd voor een zeer virulent antisemitisme. Dat betekent uiteraard niet dat alle christenen antisemieten waren, maar het gaat om de onderstroom.
In 2009 zal het vijfhonderd jaar geleden zijn dat Calvijn is geboren. Ik ben benieuwd hoe op de Calvijn-scholen in Nederland het joods-christelijke fundament van onze samenleving zal worden gevierd. Calvijn sprak namelijk uitsluitend negatief over Joden.”
Dat Joods-Christelijke traditie is dus een mythe die ons wordt voorgespiegeld. Maar waarom? Zoeken de Christenen nu een nieuwe vriend in de Joden en een nieuwe vijand in de Moslims?
En hoet zit het dan met een Christelijke traditie? Die is er natuurlijk wel, maar in het stuk in Trouw eigenen deze Christenen zich ook maar even een aantal waarden toe, zoals solidariteit, vrijheid, gelijkwaardigheid, gerechtigheid en democratie. Deze waarden komen notabene uit heel andere tradities, namelijk de Verlichting het humanisme en het socialisme en zelfs nog van de oude Grieken.
Ik weet dus niet waar deze CDJA-ers op school hebben gezeten, maar het is wel zeker dat ze daar andere geschiedenislessen hebben gevolgd dan ik. Wel vraag ik me nu af hoe het gesteld is met de kwaliteit van de rest van het Christelijk onderwijs, maar daar moet Plasterk dan maar eens een onderzoek naar instellen.
16 juni 2009 
Dank voor de aanvulling en inmiddels is er ook nog https://duckduckgo.com/...![[FSF Associate Member]](http://www.kletskous.com/wp-content/uploads/Image/fsfm.png){kind=small}
reaktie | 16 juni 2009 om 23:25 | rechtstreekse reaktie-link
“Europa is meer dan een economische gemeenschap. Van links tot rechts spreekt men van een waardengemeenschap. Die waarden, zoals solidariteit, vrijheid, gelijkwaardigheid en gerechtigheid moeten in het licht van hun fundament gezien worden.
Wanneer het christelijke fundament van Europa ontkend wordt, worden deze waarden relatief en bieden ze geen vastigheid meer.”
Die waarden zijn niet het ‘eigendom’ van de Christenen, zoals al opgemerkt was. Wat ik nog erger vind is dat er een vervelende ondertoon in lijkt te zitten. Alsof iedereen zonder het Christendom af zou glijden van die waarden en daardoor een “minder goed” mens zou worden. Zelfs de democratische rechtsstaat zou zonder het Christendom niet levensvatbaar zijn…
Alle normen en waarden buiten het Christelijk geloof zijn relatief? Wat een onzin.
reaktie | 17 juni 2009 om 13:10 | rechtstreekse reaktie-link
Lijkt me dat Turkije prima bij de EU (daar gaat het volgens mij wel om, niet Europa) kan als ze die gemeenschappelijke waarden omarmen (dat doen ze al steeds meer). Ze hoeven daar heus niet Joods-Christelijk voor te worden ofzo – liever niet zelfs.
reaktie | 18 juni 2009 om 01:34 | rechtstreekse reaktie-link
Het staat buiten kijf dat de zogenaamde Joods-Christelijke traditie er eentje is van vervolging. En niet te zuinig.
Sinds de stichting van de Joodse staat in 1948 zijn de Arabische landen, met name natuurlijk Palastina, regelmatig in oorlog met Israel en zijn de spanningen tussen de Joden en de Christenen sterk afgenomen. Zo sterk zelfs dat we over een Joods-Christelijke traditie kunnen spreken. Je zou je echter kunnen afvragen hoe of dit ook het geval zou zijn indien de Joodse staat niet gesticht zou zijn in Palestina maar ergens in West-Europa.
reaktie | 18 juni 2009 om 09:20 | rechtstreekse reaktie-link
@Werner: Dat klink tegenstrijdig; sinds deJoden dus een eigen staat in Azie hebben, hebben wij in Europa ineens een Joods-Christelijke traditie? Het verhaal gaat overigens verder ook uit van een langere periode uit onze geschiedenis, gezien het refereren aan waarden als gelijkheid en vrijheid.. Bovendien kom ik, net als velen niet uit een Joodse en ook niet uit een Christelijk traditie en waar zijn zij in dit verhaal? Blijkbaar hebben wij part noch deel aan een Europese traditie.
reaktie | 18 juni 2009 om 15:04 | rechtstreekse reaktie-link
Ik ben niet eens joods-christelijk. Ik ben officieel dan wel Rooms-Katholiek gedoopt, maar ben eigenlijk niet gelovig. In de kerk, enkeling keer dat ik er kom bij bijv. begrafenis, ga ik dan ook NIET op communie. Ik ben nu dus niet gelovig, ben ik geen Europeaan?
Bovendien, onze westerse maatschappij is niet zozeer op christelijke normen en waarden gebaseerd. Bovendien waren het niet ‘christelijke’ waarden waarvoor in de middeleeuwen tienduizenden moslims werden vervolgd?
Ook maakt wetenschappelijk/historisch onderzoek steeds meer duidelijk wat voor bijdrage Arabische landen wel niet aan onze huidige ‘westerse’ maatschappij hebben geleverd. In de middeleeuwen hebben zij onze wetenschappelijke kennis bewaard en uitgebreid, vooral de wiskunde. Terwijl wij het hier allemaal aan het waren vergeten.
Waren dat toevallig ook niet dezelfde tijden van het christelijk hoogtij vierde? Ze mogen inderdaad wel een beetje terug naar school.
Europa zou denk ik het beste kunnen worden gebaseerd op onderlinge eerlijke en transparante samenwerking, niet teveel gebaseerd op regels. Alleen regels die er voor zorgen dat anderen niet jou vrijheid kunnen beperken en echt op Europees niveau niveau moeten geregeld.
p.s. Wat maakt het ook uit of Turkije bij de Europese Unie komt? Als men zich gewoon naar de toelatingseisen weet toe te werken zouden ze dat van mij mogen, Al twijfel ik nu nog wel een beetje of ze dat gaat lukken.
reaktie | 18 juni 2009 om 17:11 | rechtstreekse reaktie-link
@Cath Ja, ik heb ‘t inderdaad nogal warrig neergezet. Nog een keer: ik bedoelde dat er 2 Joods-Christelijke traditie’s zijn. Een traditie van vervolging, die tot halverwege de 20e eeuw duurde, en daarna, sinds de stichting van de Joodse staat Israel in Palestina, een ‘traditie’ van vrede. Of beter gezegd: een coalitie tegen de Arabische landen, want die staan sinds 1948 op voet van oorlog met Israel. Want ik ben het helemaal met je eens dat die Jood-Christelijke ‘traditie’ waar altijd over gesproken wordt een mythe is. Een 60-jarige vrede weegt niet op tegen een kleine 2000 jaar van vervolging. Het is eigenlijk een vorm van geschiedvervalsing zoals die zo mooi beschreven is in Orwell’s 1984.
reaktie | 19 juni 2009 om 19:49 | rechtstreekse reaktie-link
Ja, ja, die ‘Joods-Christelijke traditie.’ Niet zo lang geleden heb ik het boek “God, een onhoudbare hypothese” van Victor J. Stenger gekocht (en gelezen). Dat gaat dan wel niet zozeer over die traditie, maar meer over het feit dat er tot nu toe nog nooit ergens ook maar een spoortje van het bestaan van die god gevonden is. En dat terwijl er toch echt al heel lang en uitgebreid naar wordt gezocht. Een ontluisterend boek.
Hoofdstuk 7 zou integraal in Trouw gepubliceerd moeten worden. Het heet “Komen onze waarden van God?”
Mocht je het boek ergens tegenkomen, lees het!
reaktie | 20 juni 2009 om 03:09 | rechtstreekse reaktie-link
Nu gaat het ineens over het bestaan van God, maar toevallig ben ik daar een expert in. Sterker nog, ik weet alles over God. En dat is precies evenveel als wat ik weet over elfjes en eenhoorns.
Willem, was je echt ontluisterd dat er geen spoortje bestaan van God ontdekt was? Wat had je dan verwacht?
Het boek van Stenger ken ik niet, maar nu je toch in de stemming bent raad ik je ‘The God delusion’ van Richard Dawkins aan, in het Nederlands vertaald als ‘God als misvatting’. En beloof daarna nooit meer een boek over God te lezen. Op de vuilnisbelt ermee! (Niet het boek, maar God). Je moet verder met je leven.