Daarom ben ik Piraat

Ik ben een vrouw en 50+ en als enige vrouw stond ik zelfs op de Kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen van de Piratenpartij.

Waarom Piratenpartij?

Ik doe het omdat ik me zorgen maak om onze vrijheid, privacy en die van onze kinderen. Zelf ben ik opgegroeid in een tijd waarin er nog geen Internet was; wij namen cassettebandjes op, kopieerden die van elkaar, we leenden elkaars boeken en lp’s en gaven die niet altijd terug, we deden soms dingen die niet helemaal door de beugel konden maar we hoefden ons geen zorgen te maken, dat het een dag later op YouTube of  Twitter stond.. Geen haan die ernaar kraaide..

Nu kost kopiëren van bijv. muziek of films niks meer  en ook de hoes of het boekje kun je gratis downloaden. Logisch dat de muziek- en boekenindustrie hier niet blij mee is. Zij noemen onze kinderen: dieven en piraten en proberen weer kunstmatige schaarste te creëren in een wereld van overvloed doordat ze websites laten verbieden.

Maar feitelijk doen ze hetzelfde als wij vroeger: ze geven een boek door aan vrienden of nemen muziek op en hebben totaal niet het idee dat ze daarmee iets doen wat verkeerd is.

Toch kan dit ze in grote problemen brengen omdat de huidige politiek onze verouderde auteursrechtwetgeving niet heeft aangepast aan het Internet. Sterker nog, onder druk van invloedrijke lobby’s van uitgevers, muziekindustrie e.d. is het auteursrecht keer op keer verlengd en geldt het in Europa nu tot zelfs 70 jaar na de dood van de maker. Her en der ontstaan wetten die mensen na paar overtredingen totaal willen afsluiten van het internet.

Jonge mensen die enthousiast experimenteren met de mogelijkheden van Internet zoals Peter Sunde , een van de oprichters van The Pirate Bay en Flattr en Richard O’Dwyer, die een website had gemaakt waarop alleen maar werd gelinked naar tv-programma’s  worden bedreigd met uitlevering naar de Verenigde Staten, gevangenisstraffen  en met boetes die ze hun levenlang niet af kunnen betalen.

De Overheid weet meer van ons dan wij van hen mogen weten!

Via Internet komen steeds meer geheimen en misdrijven van overheden en bedrijven aan het licht, maar mensen die die misstanden openbaar maken komen in rare situaties terecht, zoals bijvoorbeeld Julian Assange van Wikileaks, die nu al 5  jaar vast zit op basis van vage en dubieuze beschuldigingen van seksueel misbruik en zonder ooit ergens voor aangeklaagd te zijn.  Zweden wil hem hierover ondervragen maar justitie weigert om daarvoor naar het VK te komen waar Assange nu assiel heeft in de ambassade van Equador, terwijl ze dat in andere zaken wel doen. Zweden weigert ook te garanderen dat Assange wordt uitgeleverd aan de VS. Het is iedereen met wat boerenverstand wel duidelijk dat de Verenigde Staten hem als hij straks in Zweden zit, uitgeleverd wil hebben en hem  aan wil pakken voor zijn rol in Wikileaks.

De onthullingen van Edward Snowden hebben veel overheden even in grote verlegenheid gebracht. Maar je ziet nu dat regeringen proberen om wetgeving in te voeren die legaal maakt wat ze al deden toen het nog niet mocht. In Nederland heeft Ronald Plasterk onlangs een wetsvoorstel gedaan waarvan de privacyhonden geen brood lusten.

Het legaliseert feitelijk al het aftappen, zonder tussenkomst van een rechter.

Daarom vraag ik mij af:

Willen wij een wereld waarin kinderen die dingen doen die ze vanzelfsprekend vinden, tot criminelen worden bestempeld?  Of willen we een wereld die profiteert  van het zo gemakkelijk en goedkoop kunnen delen van informatie, kennis en cultuur?  Gaan we op zoek naar andere verdienmodellen voor auteurs, muzikanten of blijven we buigen voor de miljardenindustrie die onze politici dwingt tot het beschermen van hun oude verdienmodellen? Vinden we dat overheden in dienst zijn van ons, in plaats van andersom en in principe niks te verbergen hebben?

Persoonlijk zie ik internet als een grote kans om verder te komen, maar dat gaat stuk als overheden en bedrijven het vrije internet in hun greep krijgen, mensen bedreigen die gebruik maken van die kansen, die internet vooral zien als mogelijkheid om  de controle op burgers nog meer te vergroten, internetproviders dwingen al ons e-mail en andere communicatie te bewaren, ons af te luisteren zonder rechterlijke tussenkomst en zo meer..

En dan kun je wel zeggen: er zijn nu belangrijker zaken zoals de financiële crisis, vluchtelingen of weet ik wat.. maar het gaat erom dat wij grip krijgen op ons leven en het politieke proces, dat niet lobby’s van grote bedrijven en banken de wetten bepalen, zoals bij #TTIP,  maar wij samen. Een hele uitdaging.. maar we hebben ons wel en wee al te lang overgelaten aan politieke partijen als VVD, CDA, D66  en PVDA die deze crisis niet hebben kunnen voorkomen en er ook geen oplossing voor hebben. We zullen het zelf moeten doen.. en dat is de uitdaging die de Piratenpartij ons geeft..

Conclusie:

De huidige politieke partijen hebben er eigenlijk maar een zooitje van gemaakt, ze zijn best goed in het schrijven van mooie verkiezingsprogramma’s maar voeren in de praktijk heel andere zaken uit. Nederland is hier niet uniek in; de eerste Piratenpartij is ontstaan in Zweden, ze zitten ook al in het Europees Parlement, in Duitland zitten de Piraten in een groot aantal deelstaten en peilen ze regelmatig rond de 10%. Totaal zijn er nu zo’n 70 Piratenpartijen wereldwijd actief.

Jij kunt helpen door vrijwilliger te worden, te doneren voor onze campagene en ook door lid te worden.

 

7 oktober 2015     Persoonlijk, Politiek, Vrij en Open     Trackback-URL     reageer

Plaats een reaktie

Reaktie

Jij

 


Lees meer:

«
»


© Kletskous
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
(Op foto''s en andere non-tekstbestanden zit copyright van de respectievelijke eigenaars)