Hoe overtuig je de gemeenteraad van je plan

Dat het heel raar werkt in de politiek, ontdekte ik rond 1984. Ik werkte bij een Friese plattelandsgemeente, o.a. als notuliste van de gemeenteraad.

Al snel viel het mij op, dat er vaak uren gedebatteerd werd over een flutbedrag voor een kinderboerderij en dat als het ging over  miljoenen voor een bedrijvenpark, het onderwerp een hamerstuk was (over een hamerstuk wordt zonder discussie besloten) en ze stemden altijd, ja.

Conclusie:

Voor de meeste politici zijn beslissingen over bedragen van boven 1 miljoen niet te overzien.

 

 

28 november 2019     Politiek     reageer

Tweet van de dag – het wachtgeld of uitgesteld loon van Klaas Dijkhoff

 

 

 

 

26 november 2019     Tweet van de dag     reageer

Voor de rechter: Infomedics of hoe een stuiver bijna € 242,16 waard werd.

De zaak:

Infomedics is een soort van incasssobedrijf voor medische bedrijven, zoals tandartsen en huisartsen. Ik ken ze via onze tandarts en weet dat ze er een vrij agressieve betalingsmoraal op na houden, maar dat het zo erg was, wist ik niet.

Infomedics had vanwege een foute betaling waardoor er nog € 0,05 open stond, iemand voor de rechter gedaagd. Die dagvaarding kostte € 85,16 aan exploot kosten € 36,- aan gemachtigden salaris en € 121,- aan griffierecht.

Totale kosten 242,16.

Zo werd een stuiver bijna € 242,16 waard.

De Rechter:

De rechter vond dit terecht, belachelijk en zelfs misbruik van recht. In haar woorden:

“Dat bedrag aan kosten staat niet in een redelijke verhouding met de gestelde hoofdsom. Het moet als misbruik van recht worden aangemerkt om een debiteur zodanig op kosten te jagen voor een verwaarloosbare vordering, om nog maar niet te spreken van de maatschappelijke kosten die met een procedure zijn gemoeid. De vordering komt daarom onrechtmatig voor, zodat deze zal worden afgewezen.

De kantonrechter kan zich niet aan de indruk onttrekken dat deze zaak zonder dat daaraan een mensenhand is te pas gekomen uit het geautomatiseerde systeem van Infomedics is gerold, maar dat doet aan voormeld oordeel niet af.

Het is aan Infomedics om haar systeem zo in te richten dat enige controle plaatsvindt voordat een dagvaarding wordt aangemaakt en ook van de gerechtsdeurwaarder had mogen worden verwacht dat hij een blik op de inhoud van de dagvaarding had geworpen alvorens tot betekening over te gaan, hetgeen kennelijk eveneens achterwege is gebleven”.

Conclusie en uitspraak:

De rechter vermoedt dat deze onzinrechtszaak komt, doordat deze automatisch opgestart wordt vanuit het geautomatiseerde computersysteem van Infomedics, maar ze vindt dat geen excuus en ze veroordeelt Infomedics tot het betalen van alle kosten.

Kortom, de rechter veegt de vloer aan met Infomedics.

Ervaring met Infomedics of met dit soort praktijken? Laat het weten in de reacties.

Link naar de uitspraak.

10 november 2019     Politiek, Rechtspraak     reageer

Verslag rechtszaak SyRI

Vandaag was ik met nog een aantal Piraten aanwezig bij de rechtszaak in Den Haag die is aangespannen door de Stichting Platform Bescherming Burgerrechten, het Nederlands Juristencomité voor de Mensenrechten (NJCM), Stichting Privacy First, Stichting KDVP, de Landelijke Cliëntenraad, de FNV en de auteurs Tommy Wieringa en Maxim Februari, tegen het Systeem Risico Indicatie (SyRI).

SyRI koppelt op grote schaal persoonsgegevens van burgers uit overheidsdatabases. Met een sleepnetmethode licht SyRI alle inwoners van een wijk of gebied door. Hiervoor gebruikt het systeem vrijwel alle gegevens die overheden over burgers bewaren. Het gaat om 17 datacategorieën, die samen een zeer indringend en volledig beeld geven van iemands privéleven. Op dit moment beslaat SyRI de databases van de Belastingdienst, de Inspectie SZW, het UWV, de SVB, de gemeente en de IND.

De Raad van State adviseerde negatief over het wetsontwerp en privacywaakhond Autoriteit Persoonsgegevens, die noemde de SyRI-wetgeving destijds “dramatisch”. Gek genoeg was SyRI zowel in de Tweede, als Eerste Kamer een hamerstuk.

Het was druk bij de zitting; de zaal zat op een paar stoelen na helemaal vol en er was ook een cameraploeg aanwezig. De zitting begon met het het pleidooi van de eisers, waarin de advocaat aangaf wat de bezwaren tegen SyRI zijn en waarom zij eisen dat de wet onverbindend (buiten werking) moet worden verklaard op grond van strijdigheid met artikel 8 van het EVRM.

Een paar onderdelen uit het pleidooi:

Zonder de digitale mogelijkheden die er nu zijn, zou SyRI nooit zijn ingevoerd, want dan zou de hele bevolking in opstand komen als de overheid je IRL zo intensief in de gaten zou houden. Dat dat allemaal kan, betekent niet dat je het ook moet willen.

SyRI wordt vooral ingezet in de armere buurten en is daarom stigmatiserend en discriminerend en dat terwijl de effectiviteit niet is aangetoond. Alle lopende SyRI-projecten zijn inmiddels gestopt en hebben niks opgeleverd.

SyRI is een sandbox voor verdere profileringssystemen en weer een stap naar een controlestaat en naar het einde van de vrije rechtsstaat. Transparantie ontbreekt. Zo zijn de risico-profielen geheim: iedereen kan erin zitten zonder het te weten. Iedereen is bij voorbaat verdacht.

Er is geen wettelijke grondslag voor SyRI omdat het niet voldoet aan het voorzienbaarheidsvereiste, SyRI is niet noodzakelijk en niet-proportioneel.

Vergelijkbare wetten zoals de kenteken-uitspraak van de Hoge Raad in 2017 en de wet tegen zwart sparen zijn ook onverbindend verklaard.

Hierna kwam het verweer door de Staatsadvocaat en het leek wel of die het over een totaal andere wet had. Kortom: er was helemaal niks mis met SyRI, de overheid had die gegevens toch al en het enige was dat ze die nu samenbrengen. Volgens de advocaat is fraude een groot probleem in probleemwijken, waardoor het draagvlak voor de sociale zekerheid daalt.

De risicoprofielen zijn volgens haar geheim omdat de burger anders gaat anticiperen om daarmee ontdekking van fraude te voorkomen. Stel; iemand woont niet op het opgegeven adres maar elders, en er is een lage rekening voor waterkosten, dan gaat hij wellicht de kraan op het eerste adres steeds een tijdlang openzetten. (Dat zei ze echt, de landsadvocaat).

Verder noemde ze argumenten die door de eisers helemaal niet ingebracht waren, zoals dat SyRI geen gedrag voorspelt en dat er geen sprake is van een zelflerend algoritme. Het is alleen gericht op controle van uitkeringen, toeslagen e.d.

Ook kan iedereen weten of hij of zij onderdeel van een SyRI-project is, want dat wordt namelijk gepubliceerd in de Staatscourant (die natuurlijk iedere Nederlander ’s ochtends als eerste bij het ontbijt leest).

Na deze betogen werd de zitting een half uur geschorst en hadden de rechters nog een aantal vragen voor beide partijen. Ook zij concludeerden dat beide partijen een totaal andere visie hadden op de impact van SyRI.

Zo vroeg de rechter waar nu vooral de pijn zit bij de eisers:

De pijn zit erin dat alle beschikbare data aan elkaar gekoppeld wordt. Dat je op open zee kan gaan varen op zoek naar onschuldige slachtoffers. Opsporingsbevoegdheid is nooit op die manier bedoeld. De rechter zegt dat de overheid beweert dat het een omheind meertje is en de zaal moest lachen.

Na afloop gingen we nog wat eten op een terras in het zonnige Den Haag en even later kwam Tommy Wieringa daar ook met een groep mensen. Nog even nagepraat, de Piratenpartijvlag geshowd, Piratenpartij-webcam-covers uitgedeeld en nu maar afwachten.

De uitspraak volgt op 29 januari 2020.

Meer info:

Syri is watching you

Bij voorbaat verdacht

Willen we dat de overheid zo met burgers om gaat?

gemeenteraad rotterdam weigert geheimhouding Syri

Je moet soms flink tegen de wet aanduwen

Invoering SyRI was een hamerstuk – Er heerste een sfeer van hard, harder hardtst

Pleitnota van de advocaten van de eisers

 

29 oktober 2019     Piratenpartij, Politiek, Rechtspraak, Vrij en Open     reageer

Het moet niet de eerste de beste zijn

Heftige toestanden de laatste tijd in Den Haag: vlak voor het opstappen van burgemeester Pauline Krikke, stapten al 2 wethouders (tijdelijk?) op, omdat er een corruptie-onderzoek naar ze gaande is Het gaat daarbij om de eerste loco-burgemeester Richard de Mos en zijn partijgenoot Rachid Guernaoui van Groep de Mos/Hart voor Den Haag

Vandaag was er dan een vertrouwelijke vergadering tussen de fractievoorzitters van de gemeenteraad in Den Haag en de Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland, Jaap Smit.

De vergadering was dus vertrouwelijk, maar de geluidsopnamen lekten uit naar Omroep West en daardoor weten we nu wat meer over hoe het gaat bij die procedures en dat is best interessant. Een samenvatting:

Jaap Smit, de Commissaris van de Koningin begint zijn verhaal, maar pas na meer dan een kwartier komt het hoge woord eruit. Hij heeft Johan Remkes ( VVD) gevraagd.

Deze aap komt uit de mouw, na veel vijven en zessen over wat de nieuwe interim-burgemeester allemaal moet kunnen. Smit vindt dat Den Haag een politiek zwaargewicht nodig heeft om orde op zaken te stellen. ‘Het moet niet de eerste de beste zijn’, ondertussen verwijzend naar de de Mos-affaire.

Smit suggereert verder dat de verhoudingen in de driehoek, waarin politie, justitie en de burgemeester zitten, verstoord zijn. Daarna geeft hij de gemeenteraad zelf een veeg uit de pan. Hij is niet te spreken over het niveau van de debatten in de Haagse raad. ‘Ik heb van de week eens naar zo’n raadsvergadering gekeken’, zegt hij. ‘Daar word ik als toeschouwer niet blij van, moet ik u zeggen. Dat is geen gezicht….

..Ik zit dan te kijken naar de raad van de derde grootste stad van Nederland met een hoog profiel. Nou, nou, nou, jongens. Dus we moeten met z’n allen hard aan de gang, want je hebt ook een naam hoog te houden.’

Hierna zijn blijkbaar alle fractievoorzitters murw en ervan overtuigd dat Remkes de beste kandidaat is want niemand stemt tegen. alleen lekt 1 van hen de geluidsopnames naar Omroep West.

De CdK en de gemeenteraad zijn boos vanwege de uitgelekte geluidsopnames en het presidium van de gemeenteraad heeft aangifte gedaan.

Delen van het uitgelekte gesprek staan nog online bij Omroep West.

10 oktober 2019     Piratenpartij, Politiek     reageer

Verslag vakantie juni 2019 – Zweden – Baltische Staten – Deel 4

Na Tallinn gingen we door naar Pärnu. We stonden op een camping aan de rivier met vrijwel alleen campers en alleenstaande mannen in auto’s  zoals wij (caddy’s). Wij waren de enigen met een tentje. Het was een heel benauwde dag en ja hoor ’s avonds ging het weer goed los. Urenlang onweer en stortregen.

Na 1 nacht gingen we door naar Letland. We vonden een camping (Juras Dzeni) in de baai van Riga. Onze tent konden we vrijwel direct aan zee opzetten, onder bomen, bij kampvuurplekplekken. picknickbanken en vlak bij een winkel en een restaurant. Genoeg douches en wc’s en een open keuken.

Ruben vond de uitvinding van het herentoilet zelfs geniaal.

 

 

 

 

 

 

Toen we aankwamen was het er nog heel rustig, maar overdag kwamen er ook veel dagjesmensen en later in het weekend ook meer kampeerders.

Het ging er gemoedelijk aan toe. Iedere avond kwam de “manager” langs om het campinggeld te innen met zijn geldtasje. Hij vertelde dat het een familiebedrijf was en dat ze er van rust hielden. “We don’t like music”, zei hij. Pinnen kon niet en het kostte € 12,– per nacht.

Toen we vroegen hoe het kwam dat het zo rustig was zei die dat het pas sinds 2 jaar mooi weer was daar. Daarvoor regende en waaide het er altijd. ’s Nachts was et er inderdaad ook best koud en door de harde wind waaiden er ook wel eens wat tenten weg.

Maar wij vonden het een soort van paradijs en zijn er 3 nachten blijven hangen. Het was ook mooi weer, dus lekker in zee gezwommen. De laatste avond kwam onze buurvrouw nog even buurten. Zij kwam uit Berlijn en deed eigenlijk dezelfde reis als wij, maar dan in omgekeerde richting.

Daarna verder langs de kust richting Riga. Die weg is prima, tweebaans maar dat is genoeg want het is er heerlijk rustig.

Toen we in Riga kwamen was het al laat in de middag en we hadden geen zin meer om een camping te zoeken en de tent op te zetten, dus maar een hotel. Vanaf daar met de bus de stad in.

De volgende dag alweer verder naar Litouwen. Het plan was eerst om nog naar Vilnius te gaan, maar toen we nog eens goed keken hoe ver dat was, besloten we toch maar om wat meer westelijk te blijven in de buurt van de grens naar Polen.

We kwamen terecht bij een stadje aan een meer met als bonus ’s avonds luchtballonnen.

 

 

 

 

De volgende dag stopten we net voor de grens met Wit-Rusland nog even bij Grūtas Park een soort van satirisch concentratiekamp -park waar grote standbeelden staan van Stalin, Lenin en andere communistische leiders.  Er was ook een museum bij over de strijd van Litouwen, waarbij heel veel Litouwers gedood zijn.

We zijn terug gesjeesd door Polen en nog een tussenstop gemaakt in Berlijn. Daar kregen we voor de eerste x (nou..) serieus wat gedoe wat uiteindelijk nergens over ging, maar ja, ik stoof een Kneipe binnen en Ruben liep door. Het eerste wat ik zag waren asbakken op de bar. Nou, dat had ik in nog geen 1 land waar we doorheen waren gereisd meegemaakt. Daarna zag ik dat er alleen maar mannen waren, maar er ging nog geen licht branden. In mijn stamkroeg in een dorp in Fryslan  zaten ook vaak alleen maar mannen. Met veel moeite lukte het me om de aandacht van de barkeeper te trekken en iets te bestellen, maar de man naast mij aan de bar zei dat dat normaal was omdat die barkeeper nu eenmaal verschrikkelijk lui was.

Veel andere mannen keken inmiddels wat bozig in mijn richting, dus voelde ik me al wat ongemakkelijk, maar gelukkig kwam Ruben terug en met nog wat meer moeite had hij uiteindelijk ook iets te drinken.

We spraken af, na 1 drankje weg te gaan, maar ik wou nog even naar de wc en vroeg waar die was. Mijn barbuurman zei dat ik dan de sleutel van de barkeeper moest vragen. Ik geloofde hem niet, maar hij riep de barkeeper erbij. Die reageerde nogal heftig. Sie bekommt die Schlussel nicht. Op de vraag van de barbuurman: Aber wo muss Sie denn pinkelen, zei die: “In die Herren wc”.

Nou, ik dacht inmiddels het zal allemaal wel; ik ga naar die wc. Daar aangekomen moest ik eerst langs 3 pisbakken, gelukkig onbezet en er was een plee met een deur. Geregeld.

We wilden afrekenen, en weg maar toen begon er een man tegen me te schreeuwen: “Dies is’t eine homokneipe und Sie mussen das respektieren”. Ik zei in mijn beste Duits dat ik dat heus wohl respektiere, aber das ich nur jetzt etwas trinken will.

Toen keken ze nog bozer. Ruben zei dat het beter was om weg te gaan en dat leek mij inmiddels ook wel.

Tot zover dit reisverslag. Nu zijn we weer thuis.

16 juli 2019     Dagelijks en Persoonlijk     reageer

Verslag vakantie juni 2019 – Zweden – Baltische Staten – Deel 3

In Stockholm hadden we een ticket geboekt voor de boot naar Tallinn. Een reis van 16 uur. Het inchecken duurde lang en het was heet, maar de boot vertrok gewoon op tijd en dat was om 17.30. De bootreis was prachtig, langs tientallen Zweedse eilanden, bewoond en onbewoond aan beide kanten. Op de foto’s zie je die eilanden toch niet zo mooi als in het echt dus doe ik er maar een foto van entertainment a/b bij:

 

 

 

 

 

De oude stad van Tallinn is inmiddels een soort van openluchtmuseum. Een aaneenschakeling van souvenirwinkels, restaurants en terrassen vol toeristen. Best mooie oude gebouwen, maar wij hadden er niet zoveel mee en wilden eigenlijk weer wat meer in de natuur zijn. Ik kocht nog een trol in een souvenirwinkel, die we Dobri hebben genoemd.

We vonden een camping zo’n 20 km buiten Tallinn, tussen de mini-paardjes en schapen en toen we vertrokken stond er nog een ooievaar aan het meertje om ons uit te zwaaien.

Prima camping verder met alles erop en eraan. ’s Nachts werd het wel heel vochtig en hadden we het best koud in ons vochtig tentje. Kan best dat wij daardoor de enigen met een tentje waren; de rest was caravans en campers. Toen de dampen weer waren opgetrokken en de zon de tent gedroogd had, trokken we verder richting de baai van Riga.

Maar niet nadat we  toch nog even terug gingen naar Tallinn. We gingen naar een oude gevangenis, waarnaar in WO2 Joden uit Frankrijk waren afgevoerd en van wie de meesten dat niet overleefd hebben. Daarna werd de gevangenis gebruikt voor “vijanden” van het communistische Sovjet-regime en die kwamen er vaak ook niet levend uit.

Toen we aankwamen kwam er net een ander stelletje uit en wij vroegen hoe het was. “Totally worth it, you definately have to go”. En ze riepen ons nog na om een trui oid aan te trekken omdat het er zo koud was.

Het was er inderdaad koud en ik was blij met m’n jasje, maar het was wel een beklemmende ervaring. Je beseft dan dat vrijheid niet vanzelfsprekend is en dat het je zo kan worden afgenomen. Dat kan nu nog steeds in onze zogenaamde democratische rechtsstaten in het Westen. Zie bijvoorbeeld de abominabele behandeling van Julian Assange van Wikileaks door het VK, Zweden, de VS en zijn thuisland Australië.

 

 

 

 

 

 


Hierna gingen we nog even naar een soort van alternatief bedrijfsverzamelgebouw wat daar om de hoek ligt. Goede sfeer, vrolijke mensen en heerlijk gegeten. Wij werden er weer vrolijk van.

14 juli 2019     Dagelijks en Persoonlijk     1 reaktie

Even wat anders

Weten jullie wat dit is?

13 juli 2019     Geen categorie     reageer

Verslag vakantie juni 2019 – Zweden – Baltische Staten – Deel 2

Na Kopenhagen gingen we verder naar Zweden. Uren en uren reden we door bos en nog meer bos.

We besloten om naar een camping aan een groot meer te gaan. Daar aangekomen bleek de receptie al gesloten. Die ging dicht om 18.00 uur.

Dan maar een stukje verder naar het Noorden langs het meer en al snel kwamen we bij een kleine boerencamping. De tent opzetten en daarna nog even een terug naar het dorpje om wat te gaan eten. Gelukkig konden we nog net wat lekkere wraps en broodjes bij de lokale bakker scoren want alle restaurants waren al dicht of in ieder geval de keukens. Dat was rond 21.00 uur.

Daarna tevreden terug naar de camping en zo ging de zon onder om 22.14 uur en de maan kwam op:

 

 

 

 

 

 

De volgende dag vertrokken we richting Stockholm. Wilbert, een goede vriend van Ruben woont daar in de buurt met zijn vrouw Theresa en hun 2 kinderen. We wisten dat het in de buurt van het dorp Gnesta was, bij een boerderij genaamd “Malbi” en dat het huis Pettersborg heet. Aan straatnamen en huisnummers doen ze daar niet. Dankzij alwetende Google vonden we het toch gemakkelijk.

De boerderij en het land is van een boer en verspreid in het bos op het terrein staat een aantal huisjes. ’s Avonds ging de barbecue aan met daarop het vlees van een koe van de boer. Die koe was nog maar twee weken dood, wat eigenlijk te kort schijnt te zijn volgens Wilbert omdat het vlees dan nog niet helemaal verstorven is.  Enfin, Ruben vond het heerlijk..

Hier het uitzicht vanaf de tuin

De volgende ochtend gingen we eerst zwemmen in het meer bij de boerderij en later kregen we een rondleiding Wilbert en Theresa’s bierbrouwerij “den bryggande hollandaren” .  Heel kleinschalig maar ze brouwen wel al verschillende aparte biertjes en gebruikt daar o.a. planten en bloemen voor die daar in de omgeving groeien, zoals vlierbloesem.

Sinds kort exporteert hij zelfs samen met wat andere lokale brouwers naar China. Heel leuk, maar niet gemakkelijk in een land met zulke strenge alcoholwetten als Zweden. Drank met een percentage van boven de 3,5 % mag alleen in Staatswinkels verkocht worden. Er wordt heel veel belasting over geheven en de Zweedse Staat vaart daar dan ook wel bij.

Ook zijn er geen cafe’s of bars. Alcohol mag alleen geschonken worden in restaurants, als er ook ten minste een 3-gangen menu wordt aangeboden.

Promotie voor alcohol maken is verboden. Zelfs biertjes weggeven aan vrienden is lastig omdat Wilbert er dan wel belasting over moet betalen en alles precies moet verantwoorden in de administratie.

’s Avonds gingen we nog even met Wilbert crossen in de terreinwagen door het bos over het terrein en een biertje doen bij de enigszins zonderlinge, maar wel leuke buurman, die meestal in zijn blote kont rond rent, maar voor de gelegenheid een broek had aangetrokken.

Al met al vonden wij Zweden wel wat een erg aangeharkt land. Drugs schijnen er al helemaal uit den boze te zijn, zelfs het praten erover. Zo vertelde Theresa dat ze op haar werk eens iets had gezegd over een kennis die wel eens wiet rookte en dat leverde vooral geschokte blikken op en geen reactie.

Wat wel een voordeel is van die strenge alcoholwetten is dat ze er heel veel goede alcoholvrije biertjes verkopen.

Na 2 gezellige dagen gingen we verder naar de stadscamping in Stockholm. Daar zijn we o.a. naar het Vasa Museet geweest, waar ze een boot gerestaureerd hebben die 20 minuten na tewaterlating zonk en waarbij veel mensen zijn omgekomen. Die boot was in opdracht gemaakt van de Koning en volgens Wilbert was het een Nederlands ontwerp, maar toen de ontwerper overleed bedacht de koning er nog een paar dekken bij en dat bleek dus geen goed plan..

Wij hadden in Stockholm een kaartje gekocht voor zo’n hop-on hop-off boot gekocht en dat is best handig in Stockholm omdat het over meerdere eilanden verspreid ligt.

Theresa had ons  de dag ervoor een restaurant aangeraden,  maar toen Ruben er wilde reserveren bleek het vol te zijn. Toen we van de boot op weg terug liepen naar de metro zagen we een kelderrestaurant waaruit een vrouw opdook die ons aansprak en vroeg of we binnen een drankje wilden doen of iets wilden eten. En ja hoor, dat was hetzelfde restaurant wat Theresa ons al aangeraden had..

 

 

 

 

 

 

Heel lekker gegeten en tot zover dit verslag voor vandaag.

12 juli 2019     Geen categorie     2 reakties

Verslag vakantie juni 2019 – Zweden – Baltische Staten – Deel 1

Rondje Denemarken – Zweden – Estland – Letland – Litouwen en terug via Polen.

We vertrokken op 9 juni vanuit Rotterdam (deze foto is gemaakt toen Ruben nog dacht dat dit alles was wat mee moest) maar ik heb geen foto van vertrek.  Enfin, we gingen eerst langs Fryslân bij mijn zoon en schoondochter,  ook om Hanna nog even te zien. Voor Ruben was dit de eerste keer.

En natuurlijk om de cadeautjes te geven die ik had besteld bij Etsy:

 

Die avond kwamen we tot Lübeck (Duitsland), waar nog amper een hotel te vinden was omdat het Pinksteren was. Duitsers gaan dan blijkbaar massaal op vakantie. Uiteindelijk vonden we een vrij nieuw Japans-achtig hotel. The Niu heette het, een klein en benauwd kamertje, maar wel met een lekker ontbijt.

De volgende dag verder naar Kopenhagen. Daar kwamen we terecht op de stadscamping. Deze camping is maar 3 maanden per jaar open, maar alles wat we nodig hadden was er. Zelfs een simpele keuken met elektrische kookplaatjes en magnetrons. Dat kwam goed uit want campinggaz voor het gasstelletje wat we mee hadden bleek in Scandinavië nergens te krijgen.

De dag erna gingen we met de bus de stad in; we stapten uit bij het Stadhuis en gingen daarna lopend richting Christiania, een vrijstaat, beetje vergelijkbaar met wat Ruigoord ooit was, maar dan groter.

Onderweg gingen we hier nog wat eten en drinken (aanrader en terras aan het water):

Van Ruigoord is tegenwoordig weinig meer over dan een kerk waar feesten worden gehouden en een paar huizen en ateliers, omringd door olietankers.  Af en toe een festival en dat is het dan. Het kapitaal heeft die slag gewonnen.

Christiania wordt inmiddels in reisgidsen aangeprezen als een hotspot voor toeristen en dat was goed te merken. Er worden rondleidingen gegeven en er liepen zelfs schoolreisjes rond onder begeleiding van juffen en meesters.

Een van de hoogtepunten is Pusherstreet. Daar kun je bij marktkraampjes te kust en te keur voor allerhande soorten hash en wiet. Dat is natuurlijk illegaal in Denemarken, maar het wordt daar een soort van gedoogd. Een soort van, want een jongen die met de bevoorrading doende was zei me, toen hij dacht dat ik naar zijn handen keek, dat hij handschoenen droeg zodat de politie zijn vingerafdrukken niet op de zakjes drugs terug kon vinden.

Toen we ergens wat gingen drinken kwam er een man bij ons zitten. Hij vertelde dat hij uit Turkije kwam maar al 20 jaar in Christiania woonde. Hij bood ons zijn joint (hash) aan en ik nam een paar trekjes en Ruben een grote hijs.

Het bleek behoorlijk sterk spul want we werden er aardig vaag van. Toen we na een tijdje weer wat helder waren, wat hadden gegeten en nog even bij het meer hadden gezeten, gingen we maar eens op zoek naar de uitgang en daarna naar de bus en de camping. Dat lukte wonderwel.

Op de camping aangekomen brak er noodweer los. We hebben zo’n 4 uur in de auto gezeten kijkend naar heftig onweer en bakken regen. Best mooi, we hadden er een muziekje bij en ons tentje bleek het redelijk droog te hebben doorstaan dus slapen ging ook prima.

Wordt vervolgd..

 

10 juli 2019     Dagelijks en Persoonlijk     4 reakties

« Previous Entries

Volgende pagina »

© Kletskous
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
(Op foto''s en andere non-tekstbestanden zit copyright van de respectievelijke eigenaars)